Strefa elektrotechniki
Elektrotechnika (z ang. electrical engineering)
Termin czasem odnoszony do inżynierii elektrycznej i elektronicznej. Elektrotechnika jest obszarem inżynierii zajmującej się badaniem i praktycznym stosowaniem elektryczności, elektroniki i elektromagnetyzmu. Dziedzina ta wyodrębniła się w późnych dekadach XIX wieku, głównie jako rezultat upowszechnienia się telegrafu i zasilania różnego rodzaju sprzętów energią elektryczną. Obecnie obejmuje swoim zasięgiem szereg podtematów, m.in. sprzęty elektroniczne, systemy kontroli, przetwarzanie sygnału, telekomunikację, systemy zasilania, etc.
Elektrotechnika może, ale nie musi, odnosić się do inżynierii elektronicznej. Funkcjonujący podział - dokonywany głównie przez inżynierów spoza Stanów Zjednoczonych - wpisuje w zakres elektrotechnichniki rozwiązywanie problemów związanych z wielkoskalowymi systemami, takimi jak: przesył energii czy kontrola silników. Podczas gdy inżynieria elektroniczna zajmuje się niewielkimi systemami, np. komputery i układy scalone. Alternatywny podział sugeruje, że elektrotechnika jest zwykle związana z wykorzystaniem elektryczności do przesyłania energii, natomiast elektronika jest związana z wykorzystaniem energii elektrycznej do przekazywania informacji.
Jak widać, elektrotechnika posiada wiele subdziedzin, z których najpopularniejszymi są:
Kształcenie i zawód inżyniera elektrotechnika
Osoba po uzyskaniu tytułu inżyniera jest profesjonalistą zajmującym się tworzeniem lub wykorzystaniem wiedzy inżynierskiej. Współcześnie warunkiem uzyskania statusu inżyniera jest ukończenie odpowiedniego (kończącego się tytułem inżyniera) kierunku w szkole wyższej, w Polsce najczęściej Politechniki. Inżynierzy elektrycy zwykle otrzymują stopień akademicki specjalizując się w elektrotechnice. Czas trwania studiów dla takiego stopnia to zwykle cztery lub pięć lat i ukończony stopień naukowy może być tytułowany jako licencjat w dziedzinie inżynierii, licencjat w dziedzinie nauki, licencjat w dziedzinie technologii lub licencjat w dziedzinie nauk stosowanych w zależności od uniwersytetu.
W większości państw, licencjat z inżynierii oznacza pierwszy krok w kierunku świadectwa zawodowego i sam stopień programu uznawany jest przez organizacje zawodowe. Po ukończeniu uznawanego stopnia, inżynier musi spełnić grupę wymagań (włączając wymagania doświadczenia zawodowego) przed uzyskaniem uprawnienia (certyfikacja). Po uzyskaniu uprawnienia, inżynier jest określony tytułem inżyniera europejskiego (w większej części Unii Europejskiej, także w Polsce).
Niemniej, w związku z bardzo szybkim rozwojem nowoczesnych technologii, metod i podejść teoretycznych - szybszym niż kiedykolwiek w historii techniki - niezbędne jest ciągłe podnoszenie swoich kwalifikacji zawodowych, zwiększanie zasobu wiedzy teoretycznej i stałe wykorzystywanie w praktyce zawodowej i badawczej najnowszych rozwiązań z zakresu elektrotechniki. Rezultatem tak intensywnych zmian, jest konieczność ustawicznego kształcenia i aktualizacji już posiadanych informacji.
Poza ukończeniem studiów na uczelni wyższej, konieczne staje się uczestniczenie w specjalistycznych kursach czy szkoleniach z bardzo specyficznych i szczegółowych obszarów elektrotechniki.
Jednocześnie coraz większym zainteresowaniem cieszą się studia podyplomowe, które dzięki swej strukturze oraz intensywności oddziaływań dydaktycznych, w sposób kompleksowy pozwalają uzupełnić swoją wiedzę. Natomiast laboratoria i praktyczne ćwiczenia w ramach zajęć na Politechnikach, umożliwiają w sposób efektywny przenieść teorię na konkretne rozwiązania praktyczne.